ناصر الدين ، در 8 ع 1 / 1300 ق در قريهء لنجر ، در 1 « مقدمه » و 3 « مطلب » و « فصل » هايى ، به پايان رسانده است : مقدمه در مطالبى كه ذكر آنها لازم است ، مطلب 1 - در مذهب شيخ احسايى در موضوع ، 2 - در گزارش مسأله بگونهء روشن ، 3 - در ادلهء عقليه و نقليه بر اثبات مدعى . آغاز : حمد بيرون از اندازهء قياس مر خدايى راست عزّ و جلّ كه برتر است از حد وهم و قياس . اعلام 2 / 1903 كريم خان ، پدر ، همانجا 3 / 2147 ؛ مشار ، مؤلفين 5 / 57 . پدر همانجا 5 / 785 ؛ اشكورى 19 / 190 . * شرح حديث صورته عارية عن المواد . از ملا محمد صالح خلخالى ، كه روزگارش بدست نيامد ، جز آنكه نسخه در مجموعهء نوشتهء 1190 ق است ، و در كار خود از عبد الرحيم دماوندى ياد مىكند كه درگذشته پيرامون 1160 ( اشكورى 17 / 270 ) است و مىگويد دماوندى اين حديث را درست درنيافته است . و از اين روزگار است محمد صالح خلخالى فرزند محمد سعيد ( د 1175 ق ) ( - شرح حديث عالم علوى ، بخش عرفان ) . گزارشى است فلسفى بر اين حديث . آغاز : الحمد لله الذى ابدع العقل ابداعا عظيما ، و اخترع النفس . . . اما بعد ، مىگويد مفتقر به سوى رحمت إله . اعلام 2 / 1155 ؛ طبقات 12 / 369 محمد صالح خلخالى ( د 1175 ق ) ؟ اشكورى 17 / 271 . * شرح حديث عالم علوى - بخش عرفان . * شرح حديث كميل : كميليه - بخش عرفان . * شرح حديث المهلكات و المنجيات . كاشانى - بخش فلسفهء عملى . * شرح حى بن يقظان . ترجمهء رسالهء حى بن يقظان - بخش داستان‌ها 1 / 300 . * شرح حكمت الاشراق . با پوزش - بخش عرفان . * شرح حق اليقين . شبسترى - حق اليقين ، شرح . * شرح خطبة التوحيد : ترجمهء خطبة الرضا . از محمد باقر مجلسى ( 1110 ق 1699 م ) . گزارشى است بر خطبه‌اى كه گفته مىشود حضرت رضا در توحيد و خداشناسى در مجلس مأمون و گروهى از هاشميان ، هنگامىكه او را به وليعهدى برمىگزيده خوانده است . به نقل از « عيون اخبار الرضا » ى صدوق . در پايان « تحفة الرضويه » بسطامى ( هف 2 / 921 ) چاپ شده است . آغاز : حمد له . صلاة . نسخه‌ها 2 / 807 ( 3 نسخه ) ؛ ذريعه 4 / 99 « ترجمهء خطبة الرضا . . . » ، همانجا 13 / 212 « شرح خطبة الرضا » ؛ اعلام 3 / 1967 مجلسى ؛ طبقات 12 / 95 محمد باقر ؛ مشار ، مؤلفين 2 / 23 ؛ ريحانه 3 / 455 . الهيات ، تهران 1 / 712 ؛ مجلس 10 / 505 . * شرح خطبة التوحيد : شرح خطبة الغراء ابن سينا - ترجمهء خطبة الغراء . * شرح خطبة حكميه . متن از ابن سينا . ترجمه از ناشناس . گويا همان « شرح خطبة التوحيد » ( - بالا ) است .